ஒரு தேசத்தின் பெருமை, அதன் செல்வத்தின் அளவால் மட்டும் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை; பொதுநலத்திற்காகத் தமது செல்வத்தையும் சுகவாழ்வையும் துறந்த மனிதர்களின் உயரத்தாலும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. அந்த அளவுகோலின்படி, இந்திய விடுதலை வரலாற்றில் என்றும் உயர்ந்து நிற்பவர் வள்ளிநாயகம் உலகநாதன் சிதம்பரனார்.
நவம்பர் 18, அவரது நினைவு நாள். கப்பலோட்டிய தமிழனின் திருவுருவத்திற்கு மாலை அணிவிக்கும் இந்நாளில், அவர் நமக்கு விட்டுச் சென்ற கடமைகளையும் நினைவுகூர வேண்டும். அவரது தியாகத்தைப் போற்றுவதுடன், அந்தத் தியாகத்தின் நோக்கத்தை நமது பொதுவாழ்வில் நிறைவேற்றுவதற்கான உறுதியையும் ஏற்க வேண்டும்.
விடுதலையின் பொருளாதார அடித்தளத்தைத் தெளிவாக உணர்ந்தவர் வ.உ.சி. அந்நிய ஆதிக்கம் ஆட்சிக் கட்டிலில் மட்டுமல்லாமல், வணிகத்திலும் போக்குவரத்திலும் மக்களின் வாழ்வாதாரத்திலும் வேரூன்றியிருப்பதை அவர் கண்டார். எனவேதான், ஆங்கிலேயரின் வணிக மேலாதிக்கத்தை எதிர்த்துக் கடலில் கப்பல் செலுத்தும் துணிவை மேற்கொண்டார்.
1906ஆம் ஆண்டு உருவான சுதேசிக் கப்பல் நிறுவனம், இந்தியர்களின் முதலீடும் ஒருங்கிணைந்த முயற்சியும் அந்நிய ஏகபோகத்தை எதிர்கொள்ள முடியும் என்பதற்குச் செயல்வடிவம் கொடுத்தது. தூத்துக்குடியின் கடலலைகளில் எழுந்த அந்த முயற்சி, அடிமைப்படுத்தப்பட்ட மக்களின் தன்னம்பிக்கைக்கு அளிக்கப்பட்ட பேரூக்கமாக அமைந்தது.
வசதியான வழக்கறிஞர் வாழ்க்கையைத் தொடர அவரால் முடிந்திருக்கும். குடும்பத்தின் நலனை மட்டும் முன்னிறுத்தி வாழ்ந்திருக்கவும் முடிந்திருக்கும். ஆனால், தம்மைச் சுற்றியிருந்த மக்களின் அடிமை வாழ்வு அவரது மனச்சாட்சியை உறங்கவிடவில்லை. நாட்டின் உரிமைக்காகத் தனது வாழ்வையே பணயம் வைத்தார்.
அதற்காக அவர் எதிர்கொண்ட சிறைக்கொடுமைகளும் செக்கிழுத்த துயரமும், விடுதலைப் போராட்டத்தின் அழியாத சாட்சியங்கள். உடலை வருத்திய அதிகாரத்தால் அவரது உள்ளத்தின் உறுதியை முறிக்க முடியவில்லை. தண்டனையின் கொடுமையைவிட, தாம் ஏற்றுக்கொண்ட இலட்சியத்தின் பெருமையை உயர்வாகக் கருதியவர் அவர்.
வ.உ.சி.யின் பொதுவாழ்வில் தொழிலாளர் நலனும் முக்கிய இடம் பெற்றிருந்தது. உழைப்பவரின் வாழ்வில் கண்ணியமும் நீதியும் நிலைக்க வேண்டும் என்ற அக்கறை அவரது விடுதலை உணர்வோடு இணைந்திருந்தது. அரசியல் உரிமையும் பொருளாதார நீதியும் ஒன்றையொன்று வலுப்படுத்த வேண்டும் என்பதை அவரது வாழ்க்கை நமக்கு உணர்த்துகிறது.
இன்றைய தலைமுறைக்கு இந்த வரலாறு விடுக்கும் அறைகூவல் தெளிவானது. கல்வியும் தொழில்திறனும் ஆராய்ச்சியும் உற்பத்தியும் வளர வேண்டும். இளைஞர்களின் புதிய முயற்சிகளுக்கு வாய்ப்புகள் பெருக வேண்டும். சிறு தொழில்கள் நிலைத்து வளரவும் உழைப்பவர்களுக்கு உரிய ஊதியமும் பாதுகாப்பும் கிடைக்கவும் பொதுக்கொள்கைகள் துணைநிற்க வேண்டும். இத்தகைய செயல்களில்தான் பொருளாதாரத் தற்சார்பின் அடித்தளம் அமைகிறது.
சுதேசி உணர்வை வெறும் முழக்கத்திற்குள் அடைத்துவிடக் கூடாது. தரமான பொருளை உருவாக்குதல், நேர்மையான வணிகத்தை நடத்துதல், தொழிலாளரின் உரிமையை மதித்தல், பொதுமக்களின் நம்பிக்கையைக் காத்தல் ஆகிய பொறுப்புகளுடன் அதனை வளர்க்க வேண்டும். உலகுடன் உறவாடும் வலிமையும், சொந்தக் காலில் நிற்கும் ஆற்றலும் ஒரு தேசத்திற்கு ஒருசேரத் தேவை.
வ.உ.சி.யை நினைவுகூரும் கல்வி நிலையங்கள், அவரது வாழ்க்கையை மாணவர்கள் ஆராய்ந்து அறிய வழிசெய்ய வேண்டும். அவரது அரசியல் பணியோடு தொழில் முயற்சி, தொழிலாளர் அக்கறை, தமிழ்ப்பணி ஆகியவற்றையும் அறிமுகப்படுத்த வேண்டும். தியாகிகளின் வரலாறு தேர்வுக்குரிய பாடமாக இருப்பதைக் கடந்து, வாழ்வுக்குரிய அறமாக மாற வேண்டும்.
ஒரு தலைவரின் பெயரை நிறுவனங்களுக்குச் சூட்டுவது மரியாதை. அவர் ஏந்திய இலட்சியத்தை அந்த நிறுவனங்களின் செயல்பாட்டில் நிலைநிறுத்துவது இன்னும் உயர்ந்த மரியாதை. பொதுப்பணம் பொறுப்புடன் கையாளப்படும் இடத்திலும், உழைப்புக்கு மதிப்பளிக்கப்படும் இடத்திலும், தனிநலனைவிடப் பொதுநலன் முன்னுரிமை பெறும் இடத்திலும் வ.உ.சி.யின் நினைவு உயிர்பெறுகிறது.
கப்பலோட்டிய தமிழன் காட்டிய கரை, சுயமரியாதையும் பொருளாதார வலிமையும் சமூக நீதியும் கொண்ட தேசம். அந்தக் கரையை நோக்கி நமது கல்வியும் உழைப்பும் அரசியலும் பயணிக்க வேண்டும்.
அவரது திருவுருவத்திற்கு அணிவிக்கும் மலர்கள் வாடிவிடலாம். அவர் விதைத்த தன்னம்பிக்கை தலைமுறைகள்தோறும் தழைக்க வேண்டும். வ.உ.சி.யின் நினைவைச் செயலாக மாற்றுவதே, அந்தத் தியாகச் செம்மலுக்கு நாம் செலுத்தும் நிலையான அஞ்சலி!
ஆசிரியர், மதுரை மணி

More Stories
வ.உ.சிதம்பரனாரின் இணையற்ற தியாகத்திற்கும், நாட்டுப்பற்றிற்கும் எனது வீரவணக்கங்கள்: முதல்வர் விஜய்
“அக்வான்” புயல் மிக தீவிர புயலாக வலுப்பெறாது -வானிலை மையம் தகவல்
சென்னை செம்மஞ்சேரியில் 124 ஏக்கரில் அமைகிறது ஒலிம்பிக் சிட்டி: கட்டிடக்கலை மற்றும் பொறியியல் ஆலோசனை நிறுவனங்களைத் தேர்வு செய்ய PWD டெண்டர் வெளியீடு!